Hemen her kadının yaşamının bir döneminde şiddet görme olasılığı vardır ( eş, aile, kapkaç ya da hırsızlık vs ). Fakat en çok şiddet gören kadınların oranlarına baktığımız zaman düşük sosyo-ekonomik ve eğitimde, daha az sosyal destek gören, yaşı görece genç, ekonomik olarak kocalarına bağımlı ya da kocasından daha fazla kazanan, kendi annesi babası tarafından dövülmüş

Uzmanlardan sürekli duyduğumuz bir şeydir ben diliyle konuşmak. İletişimde en önemli şey olduğu söylenir. Ama birçoğumuz bunun  gerçek anlamını ya da nedenlerini bilmeyiz.        Ben diliyle konuşmak karşımızdakiyle konuşurken, kendi duygularımızı, hissettiğimiz şeyleri anlatmaya çalışmaktır.” Ben bu olay olduğunda kendimi yalnız ve değersiz hissettim” gibi, ya da, “sen bu davranışı uyguladığında ben kendimi çaresiz hissettim”

Hayatımız doğduğumuz andan itibaren bizim çok da müdahale edemediğimiz bir şekilde yönlenir. Nasıl bir ailede doğduk, nasıl bir konumda doğduk, nasıl bir kültürde doğduk ,aile bireylerinin yapısı ve kişilikleri, birbirleriyle ve bizimle ilişkileri, aile bireylerinin sayısı ve maddi koşullarımız, sağlık durumumuz ve cinsiyetimiz  vb.. bunların hepsinin bir araya gelmesi bizim geleceğimizin nasıl şekilleneceğinin referanslarıdır. Ama

Her zaman duyduğumuz klasik bir laf vardır “ben kalbe bakarım fiziğe değil” Gel gör ki iş gerçeğe gelince birçok insan önce fiziksel güzelliğini beğendiği bir karşı cinsle yakınlaşmayı tercih eder. Tabi ki istisnalar vardır fakat ben genel çoğunluktan bahsediyorum.   “davul bile dengi  dengine” büyüklerimizden ne kadar da çok duyduk bu sözü değil mi. “boyu boyuna

Daha önceki yazılarımda evliliğin iki farklı karakterde insanın bir araya gelip kendi özerkliklerini zedelemeden ortak bir yaşam oluşturmaları olduğuna değinmiştim. Kişiler evlenmeden önce aileleriyle ya da yalnız yaşayabilirler. Bu da birçok değişik alışkanlığa sahip olacaklarının göstergesidir. Yalnız yaşayan bir erkek normal bir gelir düzeyine sahipse evin düzeni, yemek yapma, kişisel bakımı konusunda daha özenli olabilir.

Genellikle yazılan yazılar, sosyal medyadaki paylaşımlar, sitemler, çözüm üretmeler vs kadınlar üzerinedir. Özellikle Türk toplumunda kadının yeriyle ilgili ciddi problemler yaşandığı için de bu çok normal bir durumdur. Nasıl kadınların toplumumuzdaki yerinin ve yapılan davranışların hak ettikleri gibi olmaması  kadınlarda adaletsizlik ve değersizlik algısına sebep oluyorsa, sürekli kadınlarla ilgilenilmesi, kadınların duygularına, sıkıntılarına, isteklerine yer verilmesi

Çocuklarının güzel okuması, iyi okullar kazanması, iyi meslekler edinmesi, ahlaklı ve güzel kişilikli olması vb.  bütün ebeveynlerin ortak dileğidir. Fakat ebeveynler bu dileklerini gerçekleştirmek için çocuklarını yönlendirirken bunu doğru bir şekilde yapmalıdırlar. Aşırı baskı, çocuklarda sürekli gelecek kaygısı yaratmak, istenilen okullarda okumadıkları takdirde onlara felaket senaryoları çizmek, doğru kişilik ve ahlakta olmazlarsa toplum içinde kabul

“Sen anlamazsın”, “çocuklar karışmaz”,  “buna büyükler karar verir”, “büyükler konuşurken çocuklar araya girmez”,  ya da: ” sen ne istersen onu yapalım”, ne istersen onu seyredelim”, “sen nereye istersen oraya gidelim” Bu sözcükler hiç de yabancı olmayan, büyüklerin çocuklarına bol bol kullandığı sözcüklerdir. Peki çocuklarımız gerçekten anlamaz mı? ya da neleri anlar neleri anlamaz? Yoksa sen

“Ay çok daraldım intihar edicem artık”, “yeter kendimi atıcam aşağıya”, senden hiçbir şey olmaz okuyamazsın sen”, “babanın kanındansın sen kötüsün hiç bana çekmemişsin”,  “komşunun oğlu her gün 2 saat ders çalışıyormuş annesi ne kadar şanslı bizimkinin elinden telefon tablet düşmüyor”….. Sanırım bu sözler birçoğumuza tanıdık geliyor. Bir çok aile çocuklarının yanında uyguladığı, esasında normal hayatının

Çocuk istismarı denince herkes rahatsız olur, sinirlenir, bir çok kötü duygu yaşar. İnsanlar sosyal medya aracılığıyla öfkelerini yansıtırlar, kampanyalar başlatılır vs vs. Bunlar bizlerin yaşadığı duygular. Peki istismara uğrayan çocuk ne yaşar? Çok büyük bir korku, fiziksel acı, çaresizlik, güçsüzlük ve eğer hayatta kalırsa ölene kadar taşıyacağı büyük bir travma. Peki çocuğun anne babası ne